In het nieuwe, derde seizoen van de Vox-podcast In a Nutshell duiken editors en hosts Jara Majerus en Antonia Leise samen met een expert van de Radboud Universiteit om de week in een nieuw onderwerp. Dit audio uitstapje biedt een uitgelezen kans om de collega’s van Vox eens kritisch onder de loep te nemen.
Dit seizoen kent tot nu toe twee afleveringen: Rethinking Economy met Querine Kommandeur, en The History of the Future met Adriaan Duiveman. De verwachtingen waren loyaliteitshalve laag, want Vox blijft tenslotte de aartsrivaal van het onomstreden superieure en onafhankelijke Algemeen Nijmeegs Studentenblad (ANS). Desondanks blijkt de podcast beluisterbaar. Zet de afspeelsnelheid wel op 1.5, anders gaat het allemaal net iets te traag.
Brullende liftmuziek
Rethinking Economy en History of the Future beginnen beide licht desoriënterend, maar daar kun je bij iedere aflevering van de Vox-podcast op rekenen. Er zijn drie onsamenhangende zinnen uit het gesprek geknipt, die onder begeleiding van een aggressief opzwepend liftmuziekje de luisteraar horen binnen te hengelen. Met onbestemde zinnen als: ‘I think maybe the question is not whether it’s possible or not, but how it will unfold’ en ‘We have to make sense of what lies ahead of us’, terwijl de liftmuziek door de stem heen krijst, krijgt de luisteraar snel de neiging weer weg te klikken.
‘De aflevering is veel te kort om iets zinnigs te kunnen zeggen over het in theorie toch best interessante onderwerp’
Economie voor doorzetters
In Rethinking Economy is Querine Kommandeur te gast, die als promovendus aan de RU onderzoek doet naar ‘alternative economic discourses’. Wat dit precies inhoudt wordt de eerste vijftien minuten nog even in het midden gelaten. Ook termen als degrowth, buen vivir en donut economics worden in het rond geslingerd zonder dat iemand zich geroepen voelt ze toe te lichten. Luisteraars zonder brandende passie voor economische theorie moeten dus nog even doorbijten.
Na een minuut of tien wordt eindelijk duidelijk waar de aflevering over gaat: Kommandeur onderzoekt alternatieve manieren om over de economie na te denken. Vooruit, voor de idealisten en wereldverbeteraars onder ons is deze materie best interessant. De promovendus vertelt daarnaast met dusdanig veel enthousiasme dat luisteraars zonder enige interesse in de economie misschien nog eventjes blijven hangen. Maar wat de luisteraar voornamelijk door de economische minuten heen sleept is de stem van host Jara: zo zacht als boter, waardoor je je bijna in een licht sensuele ASMR-ervaring waant. Maar echt grijpen doet Rethinking Economy echter niet, helaas. De aflevering is veel te kort om iets zinnigs te kunnen zeggen over het in theorie toch best interessante onderwerp.
‘Bij Vox is er geen ruimte voor creatieve expressie en improvisatie’
Spoilers uit de toekomst
De titel van de tweede aflevering klinkt meteen spannend: The History of the Future. Wat voor academisch paradoxaals staat ons te wachten? Worden hier alvast Wikipedia-pagina’s voor 2080 geschreven? Zo futuristisch blijkt de inhoud helaas niet. In deze aflevering gaat host Antonia Leise in gesprek met historicus Adriaan Duiveman. Als historicus bestudeert hij niet zozeer de toekomst zelf, maar de manieren waarop we ons die voorstellen. Duiveman blijkt direct gepassioneerd en enthousiast, de luisteraar krijgt een uitgebreide routebeschrijving van hoe hij als historicus bij toekomstonderzoek terechtkwam: iets met de watersnoodramp. Helaas is host Antonia zelf wat minder enthousiast over de interessante verhalen van de beste man, na acht minuten grijpt ze – met haar streng Duitse accent – in als een schooljuffrouw en stuurt ze hem terug naar het vooraf afgesproken podcastscript. Bij Vox is er geen ruimte voor creatieve expressie en improvisatie, zo blijkt. Duiveman meandert maar door, zonder duidelijke structuur van de host en ook hier komt het liftmuziekje op ontwrichtende momenten weer om de hoek kijken. Het eindproduct is ronduit onbegrijpelijk.
Het is spijtig dat het Vox niet helemaal lukt om zo’n gedreven expert als Duiveman goed uit de verf te laten komen. Want gepassioneerd is hij zeker, en goed vertellen zou hij in principe ook wel kunnen, op voorwaarde dat Vox-medewerkers er redelijke hostingvaardigheden op na houden.
Kortom, Vox heeft zich een te ambitieus streven op de hals gehaald. De afleveringen zijn te kort om echt inhoudelijk te worden, waardoor je als luisteraar in een warboel van onduidelijke termen en ambigue zinnen belandt. De ANS is stellig van mening dat de gemiddelde student hier helemaal geen tijd of zin voor heeft. De intro’s zijn cryptisch en het muziekje is, op zijn zachts gezegd, onaangenaam. Ondanks de riante subsidie van de universiteit weet de Vox helaas geen nuttige toevoeging te zijn aan het huidige podcastlandschap. Wie weet in seizoen vier.

