Home NieuwsNederland Universiteiten bieden weinig hulp voor #metoo-studenten

Universiteiten bieden weinig hulp voor #metoo-studenten

door Myrte Nowee

Het aantal meldingen van seksuele intimidatie of ander ongewenst gedrag op Nederlandse universiteiten is in twee jaar tijd bijna verdubbeld, zo blijkt uit cijfers van EenVandaag. Toch doet lang niet iedereen aangifte. ‘Ik bang ben dat het zou kunnen overkomen als een smoesje.’


De laatste tijd komen er steeds meer #metoo-gevallen in het hoger onderwijs aan het licht. Zo zijn er in 2018 aan de Radboud Universiteit (RU) 61 meldingen gedaan over ongewenst gedrag en vijftien meldingen over seksuele intimidatie. Volgens de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) wordt er te weinig aandacht geschonken aan het rapporteren of voorkomen van deze gevallen. Daarnaast ervaren studenten die melding willen doen vaak onduidelijkheid.  

Waar moet je heen?

Twee op de vijf hogescholen bieden namelijk geen zichtbare informatie voor studenten op hun website, meldt de LSVb, net als 16% van de universiteiten. Daarnaast heeft bijna helft van de hogescholen (45,4%) slechts één vertrouwenspersoon voor seksuele intimidatie en ongewenst gedrag. Ook wordt de procedure vrijwel nooit uitgelegd op de website van universiteiten en hogescholen. ‘Het is al erg genoeg om slachtoffer te worden van grensoverschrijdend gedrag. Als je dan ook nog eens niet of slecht geholpen wordt door jouw onderwijsinstelling, is dat schandalig’, aldus Alex Tess Rutten, voorzitter van de LSVb. 

‘Ik heb geen zin in de nasleep die mogelijk teweeg wordt gebracht na zo’n melding.’

Op de RU is dit wat beter geregeld. ‘De universiteit besteedt niet extra veel aandacht aan seksuele intimidatie, maar de RU heeft wel een speciale contactenlijst met vertrouwenspersonen voor zowel studenten als medewerkers’, aldus woordvoerder Anja van Kessel.  

Chantagemiddel

Toch durft ook aan de RU niet iedereen naar een vertrouwenspersoon toe te stappen. Zo ook S., een studente die slachtoffer was van grensoverschrijdend gedrag door een begeleider. ‘Ik heb geen behoefte om een melding te maken. Niet omdat ik denk dat het mijn eindcijfer negatief zou beïnvloeden, maar omdat ik bang ben dat het zou kunnen overkomen als een smoesje. Ik heb het idee dat er een vooroordeel ligt dat sommige studenten een dergelijke situatie als chantagemiddel gebruiken. Ik wil echter worden beoordeeld op mijn werk, zonder dat het wordt beïnvloed door de situatie. Daarbij heb ik geen zin in de nasleep die mogelijk teweeg wordt gebracht na zo’n melding.’  

‘Iedereen op een onderwijsinstelling moet weten wat wel en niet geaccepteerd is, en waar ze terecht kunnen als het toch mis gaat.’

Voorkomen is beter dan genezen

Rutten beaamt het lastige parket waarin slachtoffers zich bevinden. ‘Studenten die een melding maken, bevinden zich in een ongelooflijk kwetsbare positie. Het is daarom van het grootste belang dat die procedures veilig en betrouwbaar zijn.’ De LSVb pleit er daarnaast voor dat er meer ingezet moet worden op het voorkomen van grensoverschrijdend gedrag. Zo zouden onderwijsinstellingen volgens hen, in de introductieperiode al aandacht kunnen besteden aan sociale veiligheid. ‘Iedereen op een onderwijsinstelling moet weten wat wel en niet geaccepteerd is, en waar ze terecht kunnen als het toch mis gaat’, aldus Rutten.  

De naam van S. is bekend bij de redactie.

Gerelateerde artikelen

Laat een reactie achter