Home Artikelen Kamervragen: Emke en Sofie

Kamervragen: Emke en Sofie

door Mo Quirijnen and Annika Eskes

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat? Deze editie: Emke en Sofie.


Om verdere verspreiding van het coronavirus te voorkomen, bekijken de deelnemers elkaars kamer virtueel. Daarbij filmen ze om de beurt hun kamer terwijl de ander meekijkt via Skype en commentaar geeft. Beide deelnemers hebben daarbij hun geluid uit staan zodat hun identiteit nog even geheim blijft. De persoon die meekijkt geeft aanwijzingen via de chat.

Sofie op bezoek bij Emke

Zodra Sofie de eerste glimp van Emkes kamer opvangt, roept ze uitgelaten: ‘Wow, wat een grote kamer. Pretty, pretty.’ Er volgt een snel overzicht waarbij de hoeveelheid planten en het mooie grote tapijt op de vloer opvallen. ‘Ik heb ook zo’n kleed, dat is echt mega onpraktisch om schoon te maken’, lacht ze. ‘Op basis van de hoeveelheid spullen gok ik dat ze al wat verder in haar studie is.’

Het beeld verspringt naar de bescheiden platencollectie op twee witte planken naast de deur. De platen komen een voor een in beeld en Sofie merkt op dat de kamerbewoner veel muziek van Tame Impala bezit. ‘Deze persoon heeft een goede smaak, het is een beetje van die indie-achtige muziek’, zegt ze. De camera verschuift naar links waar een open kledingrek staat. Daarboven hangen foto’s en verschillende kunstwerken. Sofie vermoedt dat sommige door de bewoner zelf zijn gemaakt nadat ze een grote bak tekenspullen heeft gespot. ‘Ze houdt net als ik van memorabilia ophangen’, meent ze. De kunstwerken geven haar ook een vermoeden van de studie van de persoon bij wie ze op bezoek is: ‘Misschien studeert ze kunstgeschiedenis?’ Aan het kledingrek daaronder hangen weinig, maar opvallende kledingstukken, waaronder een opzichtige felgroene jurk. Sofie filosofeert over wat dat kan betekenen: ‘Misschien houdt ze ervan om naar haar mooiste kledingstukken te kijken of is ze juist heel minimalistisch en zijn dit al haar kleren.’ 

De camera draait naar een andere hoek van de kamer, waar nog iets creatiefs tevoorschijn komt: een zwarte basgitaar. Op basis van andere basgitaristen die ze ooit zag, trekt Sofie een plotse conclusie: ‘Ze zit in de funk.’ De camera verplaatst vervolgens naar links. Een opgemaakt bed komt in beeld, waarnaast een houten dressoir staat met studiespullen erop. ‘Weinig boeken, maar wel veel collegeblokken’, zegt ze. Dan grijpt een boek met de titel Metafysica Sofie’s aandacht: ‘Dit is so-wie-so een filosofiestudent. Niemand doet voor zijn lol metafysica’, roept ze. De kamer geeft Sofie het gevoel dat ze de bewoner wel zou mogen. ‘Ik zou wel een kopje thee met haar drinken’, sluit ze af. 

Emke op bezoek bij Sofie 

‘Een eigen keukentje, dat is heel chill’, slaat Emke vrolijk uit wanneer de camera aangaat. Als ze een fles ecologisch wasmiddel op het aanrecht spot, trekt ze direct de conclusie dat het iemand is die bezig is met milieu. Dat stelt ze grappend bij wanneer ze koemelk in de koelkast ziet: ‘Toch niet zo klimaatbewust.’ Ze ziet in de koelkast wat drijven in twee potjes water. ‘Het lijkt wel op een embryo’, zegt Emke verschrikt. 

Na het bezoek aan de keuken vervolgt de tour naar de rest van de studio. Daar wordt als eerste een muur vol foto’s gefilmd: ‘Als ik de plaatjes mag geloven, houdt deze persoon van gezellige avondjes met vrienden.’ Wanneer ze de rest van de ruime kamer in beeld krijgt, ziet Emke dit ook terug in de inrichting: ‘Er heerst een gastvrije sfeer, dat geldt vooral voor de zithoek achterin. Het geeft het gevoel dat je gezellig naar binnen mag wandelen en gerust een kop thee kan drinken.’ Vooral de ruime stoel en kratten die als tafel worden gebruikt, geven Emke deze vibe. Als de camera verschuift naar de tegengestelde muur, ziet Emke dat die volhangt met bierviltjes: ‘Volgens mij is het een creatief persoon. Hoe ze die kratjes als tafeltje gebruikt, was ook leuk bedacht.’ Dat ze ook creatief omgaat met kleding, blijkt als de kledingkast tegenover de fotomuur opengaat. ‘Leuke printjes en funky blousjes’, roept ze. Aan de hand van de vintagelook van de printjes trekt ze de conclusie dat veel van de kleding uit de kringloop komt.

Tussen de kledingkast en de bierviltjes in verschijnt een lange boekenkast voor de camera. Aan de hand van boeken over bomen, dieren en ecosystemen, trekt Emke de conclusie dat de bewoner Biologie of Ecologie studeert. Dit past volgens haar ook bij het beeld dat ze van de persoon krijgt door de grote hoeveelheid planten: ‘Volgens mij is dit iemand die veel van natuur houdt.’ Dan komt er tussen de biologieboeken nog een verrassing tevoorschijn: een boek met bladmuziek, waarna ook al gauw een blokfluit van een plank wordt gepakt. Emke vraagt zich als laatst hardop af: ‘Ze is vast muzikaal, maar ik vraag me af wat voor soort muziek ze speelt.’

Vragenuurtje

Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

‘Ik vind het wel spannend hoor’, zegt Sofie (21, vierdejaars Biologie) onwennig wanneer ze achter haar laptop klaarzit. Haar houding verandert wanneer Emke (19, eerstejaars Filosofie) glimlachend in beeld verschijnt. Na een enthousiaste begroeting trapt Sofie het gesprek af door te zeggen dat ze best wel op elkaar lijken: ‘We hebben dezelfde soort spulletjes en gelijksoortige tapijten.’ Emke beaamt: ‘Het zijn dezelfde vintagevibes.’ Sofie is benieuwd naar Emkes lege en opvallende kledingkast: ‘Ben je minimalistisch of juist heel erg bezig met kleding?’ Emke geeft toe dat ze kleding leuk vindt, maar probeert om klimaatbewust te zijn door minder te kopen. Sofie herkent zich daarin: ‘Eigenlijk komt alles van de kringloop behalve mijn ondergoed.’

Iets anders waar beide studenten mee bezig zijn, is muziek. Sofie vraagt Emke al snel naar haar basgitaar. De filosofiestudent geeft aan dat ze nog geen virtuoos is en het vooral een quarantainehobby is: ‘Ik moest iets met mijn tijd.’ Enthousiast vraagt ze vervolgens of Sofie blokfluit speelt, wat ze bevestigt. Nadat ze elkaars muzikaliteit hebben besproken, beginnen ze over elkaars studies. Die hebben ze goed geraden, maar de biologiestudent is zichtbaar verbaasd dat Emke een eerstejaars is. ‘Je hebt zo’n mooie, gevulde kamer’, stamelt Sofie. ‘Het kost tijd en moeite om dat in te richten.’ Emke reageert lachend: ‘Ik ben er de hele zomer mee bezig geweest en heb alles wel honderd keer opnieuw ingericht.’

Richting het einde van het gesprek, blikt Emke terug op het begin van de tour en moet ze toch nog vragen wat er in die vreemde potten zat. ‘Dat zijn ingemaakte citroenen’, legt Sofie lachend uit. ‘En een pot gefermenteerde komkommeryoghurt.’ Ze vertelt dat ze die bij het koken gebruikt, vooral voor Midden-Oosterse gerechten. ‘Sick dat je alles helemaal zelf maakt’, vindt Emke. Sofie concludeert dat ze in veel opzichten op elkaar lijken: ‘Met name onze stijl is hetzelfde.’ Naast hun gedeelde voorliefde voor vintage kleding, stipt ze ook nog aan dat ze allebei klimaatbewust proberen te zijn, wat beiden ook al goed geraden hadden van elkaar. Lachend besluiten Sofie en Emke uiteindelijk dat ze dan toch allebei best voorspelbaar zijn op basis van hun kamer.

Laat een reactie achter

Gerelateerde artikelen